قرآن نسبت به آن هدف شناخته شده از نزول قرآن خواهد بود ، و همچنين در موارد ديگر . 2 . شناخت هدف از نزول آيات و سور قرآنى ، سهم بسزايى در تفسير مجموعه‌اى از ظواهر قرآنى خواهد داشت . چنان كه گاه تفسير يك گفتار قرآنى تحت تأثير اختلاف در بازشناسى و تبيين هدف قرآنى آن گفتار ، متفاوت مىگردد . مثلا ، تكرار داستانهاى قرآنى را در قرآن بعضى از مفسّران با ديدگاه بلاغى توجيه مىكنند ، در صورتى كه چه بسا تفسير صحيح آن است كه بر پايهء تربيتى توجيه شود . 3 . قرآن كريم از تقدّس و توجّه وافرى در ميان مسلمانان برخوردار است ، به اعتبار آن كه وحى الهى است و باطل نه از روبه‌رو و نه از پشت سر به آن راه ندارد ، و نيز به اعتبار آن كه تركيب و ساختار و مضمون اين وحى ، همه الهى است . بنابراين ، همهء مسلمانان بايد پيوسته در حال انس با قرآن باشند ، همچنان كه در دورانهاى مختلف تاريخ اسلامى چنين بوده‌اند ؛ هر چند ، اين انس و الفت و مجالست و معاشرت با قرآن سطوح متفاوتى داشته باشد . تشخيص هدف از نزول قرآن ، تأثير بسزايى در تعيين شكل و چگونگى اين اهتمام و احترام به قرآن كريم و سطح و محتواى آن دارد . زيرا ، اهتمام نسبت به قرآن و دمسازى با آن ، گاه در سطح حفظ متن قرآن و سلامت تركيبات آن ؛ گاه ، در سطح اهتمام به مضمون و محتواى قرآن و فهم آن ؛ و گاه ، در سطح بازشناسى خطوط اصلى هدايت قرآن كريم و حقايق علمى و تاريخى و اجتماعى و ديگر معارفى است كه قرآن در بردارد . گاه نيز در سطح مطرح كردن قرآن به عنوان يك شعار اسلامى است كه مسلمانان وجههء خود را با آن بيارايند ، و صبح و شام در رسانه‌هاى گروهى يا در مراسم و محافل يا در مجالس مذهبى زمزمه كنند . مهمتر از همهء اين رويكردها ، آن است كه انس با قرآن ، و اهتمام به قرآن ، در سطح تحقّق بخشيدن به هدف حقيقى از نزول آيات و سور قرآنى باشد ، كه در آن صورت ، انس و اهتمام عمقى و روحى و حقيقى را شكل خواهد داد ، و در عين حال ، ديگر سطوح مختلف انس با قرآن را ، كه به منزلهء مقدّمه يا طريقهء وصول به اين هدف بوده‌اند ، تحت پوشش خواهد گرفت .